Edebiyat İçin Yaşamak

Edebiyat benim felaketimdir. Yazmaya başladığımda 24 yaşlarındaydım. İçimde durdurulamaz bir yazma arzusu vardı. Kelimeler, cümleler, kafiyeler günün her saati aklımda dönüp duruyordu. Kimi zaman sevgi ile ilgili oluyor ve düşünce okyanusunda ki gemim hafif bir rüzgarla; tatlı meltemlerle yol alıyordu. Kimi zaman ise fırtınalar, kasırgalar çıkıyor; yelkenler şiddetli rüzgarla doluyor, zihnimin kasnakları şiddetli sözlerin darbeleri ile gıcırdıyordu. Sonunda soluğu evde alıyor, derhal kaleme sarılıyor ve göğsümdeki ateş dinene kadar yazıyordum.

Ama benim felaketim edebiyat. Onun yüzünden, onu beslemek için durmak ve düşünmek zorundaydım. İzlemek zorundaydım. Bu yüzden 35 yaşında halen bir bok olamadım. Senelerimi düşünmek ve hayal etmekle harcadım. Şimdi siz okuyun diye yazıyorum. Bunları insan okusun diye yazıyorum. Evet “Apartman Sakini” isimli bir kitabım var ve ikinci baskısını yapmaya hazırlanıyor. Ama okunmaya doymuyorum. Bu yüzden bu siteyi bir bloga çevirdim. Ara sıra yakışıklı resimlerimi de atıyorum.

Son Yazılar